Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.

Ik was de klos

By Posted on No tags

Woensdagavond 1 april om half negen gaat de telefoon. Het is de huisarts met de mededeling dat ik niet moet schrikken maar dat er een ambulance onderweg is omdat ik een hartinfarct heb gehad. Ik kijk om heen. Is dit een 1 aprilgrap? Word ik in de maling genomen?


Nee dus, een paar minuten later lig ik op een brancard en word ik met gierende sirene naar het VU in Amsterdam gebracht. Het is net of ik in een slechte film beland ben maar helaas is deze levensecht. Geen dokter Richard Gere of zuster Pamela Anderson aan mijn bed maar de volgende ochtend gewoon in een operatiekamer waar blijkt dat een van mijn aderen dicht is en dat er dus een stent geplaatst moet worden.

Voor diegene die dit nog nooit meegemaakt hebben en er wel bang voor zijn kan ik jullie geruststellen. Je voelt er niets van, je gaat niet onder narcose en je bent een half uurtje later weer op de kamer.

Een hartinfarct dus. Vanaf heden moet ik op alle medische formuliertjes vermelden dat ik hartpatiënt ben. Hartpatiënt, dat klinkt als over en uit, rollator, oud, gammel en wat voor ellende je nog allemaal meer bedenken. Ik zat er niet op te wachten maar het is helaas gebeurd.

Oorzaak? Ach, we weten het allemaal en ik zeker. Als je vanaf je 16e leeft als een Bourgondiër dan moet je natuurlijk niet gek opkijken dat je lichaam een keer op de rem trapt. Afijn, deze rem-ingreep is een goeie reminder. Als ik de eindstreep een beetje leuk en met enige trots wil halen dan moet ik wat beter met de buitenkant omgaan. Ander eetpatroon en minder alcohol, vaarwel dus Bourgondië. Welkom kloosterleven.

Nog even voor mijn broeders en zusters die nog geen hartinfarct hebben meegemaakt, maak je er niet teveel zorgen om. In de eerste plaats probeer het te voorkomen dat is natuurlijk het belangrijkste. Maar, als je er toch mee geconfronteerd wordt denk dan niet aan die horrorverhalen die je wel eens leest. Het is niet de meest pijnlijke ervaring die je in je leven meemaakt. Ik heb een paar dagen rondgelopen met wat lichte pijn op de borst. Dacht dat het stress was, hetgeen natuurlijk niet verwonderlijk is als je naar de beurs de afgelopen weken kijkt. Anders dan die pijn op mijn borst voelde ik niets. Misschien hebben sommige mensen veel meer last maar ik kon gewoon nog lekker doorgaan.

Wat ik wel geleerd heb en dat hoop ik ook aan jullie mee te geven is dat ik beter naar mijn lijf moet luisteren. Pijn in de borst is niet normaal, zeker als die niet verklaarbaar is als een griepje of een verkoudheid waarbij je de longen uit het lijf hoest. Als je verder niets hebt en toch pijn op de borst en een onrustig gevoel daarover ga dan toch maar even langs je huisarts.