Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.

De moederdag trageditie

Moederdag, ik hoef het niet te vieren. Mijn moeder is immers al weer 3 jaar geleden naar de ultieme slaapkamer vertrokken. Ook hoef ik geen Moederdag dingen uit de kast te halen omdat mijn kinderen hun moeder komen bezoeken. Ik woon allang niet meer samen met de moeder van mijn kinderen. Ik kan dus vandaag met de voeten omhoog in de tuin gaan genieten van deze mooie zonnige dag. Helaas voor de bloemenman de Blokker of erger nog de Action, ik doe niet meer aan Moederdag.


Als ik terugdenk aan Moederdag zoals ik dat beleefde toen ik nog een kleine jongen was dan komen er verschillende herinneringen terug.

Op deze dag was het natuurlijk vaste prik om de oma’s te bezoeken. Met het hele gezin op de fiets eerst naar de oma van moeders kant en daarna naar de moeder van mijn vader. Deze vaste indeling was het gevolg van de verschillen in catering bij beide families. De eerste oma waar we naar toe gingen bakte altijd en ze had dan ook heerlijke vlinders waar dan poedersuiker overheen ging en daarbij kreeg je dan van die mierzoete limonade. De melktandjes vielen als het ware uit je mond na dit bezoek. De tweede oma kwam later in de middag aan de beurt. Ook dit had weer te maken met catering. Bij deze oma stonden de flessen namelijk op tafel en daar zat de hele familie al volop aan de borrel. Gelukkig woonden wij om de hoek bij die oma want ik denk dat mijn vader een blaastest niet ongeschonden door was gekomen na dat bezoek.

HeintjeEen klassieker op deze zondagmorgen was natuurlijk thuis koffie met gebak en dan op de achtergrond de muziek van Heintje en Gert en Hermien. Ondersteund door hun megahits over mama, kreeg mijn mama dan de prullaria die we op school gemaakt hadden. De overige cadeaus kwamen zonder uitzondering bij de Blokker vandaag en dat waren altijd handige zaken voor in de keuken. De rolverdeling was toen (40 jaar geleden) nogal klassiek. Ik weet niet of dat nu nog zo is, ik ben er tenslotte al een tijdje uit.

Kijk ik terug naar die tijd met weemoed? Nee, ik kan dat niet echt zeggen. Het was allemaal zo omroep Max-achtig. Het “Toen was geluk nog heel gewoon” hangt als een deken over die tijd en ik mis die tijd niet.

Maar of het nu allemaal veel dynamischer is? Ik vraag het me af. Het zal vandaag wel erg druk zijn met bakfietsen in de stad. Eerst met de kinderen naar de ouders en dan later met de kinderen nog wat drinken in de stad. Volgens mij lijkt dit patroon toch heel veel op mijn jeugdherinneringen, of niet?

Heintje - Gert en Hermien