Monthly Archives: augustus 2015

Hoe ver gaan we met gezondheidszorg?

Ik las in het FD dat er een nieuw, veelbelovend medicijn is ontwikkeld dat het leven kan verlengen voor patiënten met long- of huidkanker. Met het gebruik van dit medicijn kunnen deze patiënten nog een aantal aangename jaren meemaken. De levensduur neemt gemiddeld met 3 jaar toe.

Helaas hangt aan dit medicijn een behoorlijk prijskaartje. Als alle Amerikanen die aan deze ziekte leiden dit medicijn ter beschikking krijgen dan moet het totale geneesmiddelenbudget in de VS met zowat de helft stijgen, namelijk met $ 174 miljard. Dit bedrag zou een verdubbeling van de kosten voor medische zorg betekenen en dat kan gewoon niet betaald worden.

Bij veel geneesmiddelen wordt de afweging gemaakt tussen effectiviteit en kosten. Logisch want de kosten voor de gezondheidszorg rijzen de pan uit en dat niet alleen in de VS. De vooruitgang in de onderzoeken naar geneesmiddelen en behandelmethodes voor bepaalde ziekten zijn enorm. We hebben steeds meer middelen beschikbaar om medicijnen te fabriceren en te testen. Denk alleen maar eens aan de nanotechnologie die het mogelijk maakt om een medicijn te sturen naar de plek in een lichaam waar de ziekte het meest efficiënt wordt bestreden. Denk aan gen- en celtherapie, of aan het manipuleren van DNA waardoor cellen zich anders gaan gedragen. Drie D-printers die totale gewrichten kunnen printen en het kweken van organen buiten het lichaam. Het is ongelooflijk wat nu allemaal kan en wat we kunnen in de toekomst. De mensen gaan gezonder en prettiger veel ouder worden.

Daarmee hebben we direct een enorm interessant probleem gecreëerd, namelijk hoe gaan we dit allemaal betalen? Dit wordt een van de belangrijkste problemen voor de komende 3 decennia. Filosofen en politici mogen op deze vraag gaan kauwen. De filosofische kernvraag is natuurlijk “wat is een mensenleven waard?” en voor de politici ligt daar de vraag “hoe verkopen wij het aan de burger?”

kosten-van-gezondheidszorg

Kijk, met zijn allen kunnen we vaststellen dat gezondheidszorg ergens stopt. Het artikel dat ik aanhaalde uit het Financieel Dagblad legt het probleem voor. Het is onmogelijk voor de VS om het levensverlengende medicijn in het gezondheidspakket op te nemen simpelweg omdat het te duur is. Dit soort beslissingen zullen in de toekomst vaker genomen moeten worden. Er zullen medicijnen en behandelmethodes niet in gebruik worden genomen omdat ze te duur zijn en omdat ze bijvoorbeeld maar voor een hele kleine groep patiënten geschikt zijn.

De vragen waar we in de toekomst mee te maken krijgen zijn bijvoorbeeld of een behandeling voor 3 jaar levensverlenging van een patiënt € 1,5 miljoen mag kosten. Moeten we een verstokte roker die longkanker heeft een behandeling aanbieden die € 1 miljoen kost? Wat doen we met een obesitas patiënt die suikerziekte krijgt en problemen met het hart? Gaan we tonnen in investeren om die persoon langer te laten leven?

Een ander, misschien nog wel belangrijker, vraagstuk is of het wel wenselijk is dat mensen zoveel ouder worden. De voortgang in de mogelijkheden om mensen gezond te houden en daardoor veel ouder te laten worden is enorm. Over een paar decennia zal de gemiddelde maximale leeftijd in Europa en de VS makkelijk boven de negentig uitkomen of misschien zelf wel boven de 100.Wie de rekening van de verzorging voor al die ouder wordende mensen gaat betalen is ook weer een belangrijke vraag.

Het is duidelijk, de komende 30 jaar zal onze samenleving snel verouderen. In 2030 zal 60% van de bevolking niet meer werken en moeten de kosten dus gedragen worden door een kleiner gedeelte van de bevolking. Dit gegeven in combinatie met de vraagstukken die ik hiervoor benoemde is de uitdaging voor de komende jaren.

Op welke wijze gaan we onze samenleving invullen in de toekomst? Welke (soms moeilijke) beslissingen moeten er gemaakt worden? Niemand die het nu weet of althans durft te benoemen. Feit is, dat als we allemaal echt veel ouder worden we in een onbetaalbare en onbeheersbare samenleving belanden. Willen we dat eigenlijk wel?

Zoals ik al zei, voer voor filosofen en politici.