Monthly Archives: februari 2015

Kranten lezen wereldwijd? Het kan!

newspapermapNog steeds word ik af en toe verrast door een website die weer een geheel nieuwe dimensie toevoegt. Zo kwam ik vandaag op de website newspapermap.com Via deze site kan je vrijwel elke krant ter wereld lezen in je “moerstaal”, het Nederlands dus.

Als je op de website komt dan zie je een wereldkaart vol met gekleurde ballonnetjes. Als je inzoomt op een bepaald gebied dan zie je steeds meer bolletjes. Elk bolletje vertegenwoordigd een lokale krant. Als je op het bolletje klikt dan krijg je eerst een venster waarop je je eigen taal kan selecteren. Heb je dat gedaan dan verschijnt de lokale online krant, zoals die lokaal is vormgegeven. Er is alleen één bijzonderheid: de krant is volledig vertaald in het Nederlands. Aangezien de vertaling gebeurd met Google Translate is een zin soms niet helemaal goed te lezen maar je kan toch een Chinese Afrikaanse, Russische of bijvoorbeeld Arabische krant even snel doorbladeren. Erg handig om het nieuws ook eens van een andere kant te bekijken.

Uitgevers, tijd om eens na te denken over de toekomst.

Kranten, uitgevers van bladen en boeken, allemaal hebben ze het moeilijk. Geen partij heeft schijnbaar de sleutel gevonden naar het financiële model dat ze kunnen gebruiken in dit digitale tijdperk. Hoe komt dat toch?

KrantenVolgens mij komt dat door het feit dat deze bedrijven nog steeds niet kijken naar wat de consument wil. Ze zijn gefixeerd op de content die ze maken en de distributie daarvan is een bijzaak. Daarmee slaan ze dus de plank volledig mis. Op contentgebied is niets veranderd maar juist in de distributie heeft een revolutie plaatsgevonden. Een revolutie die tot op heden nog steeds bij veel uitgevers niet is doorgedrongen.

Nieuws, artikelen om te lezen zijn tegenwoordig overal aanwezig. Er is zelfs te veel aanbod om dat allemaal te kunnen consumeren. Je koopt geen krant meer voor het nieuws. Je koopt geen magazine meer voor de artikelen en al helemaal niet voor de foto’s. Welke foto staat er nu nog in de bladen die je nog niet op internet hebt gezien? Vrijwel altijd vind je op internet de foto’s die je in de bladen kunt vinden maar dan nog aangevuld met andere foto’s of zelfs een filmpje.

Een heleboel bladen zijn voor mij en een heleboel andere lezers volledig overbodig geworden In de toekomst zullen deze bladen helemaal geen kopers meer kunnen vinden. Waarom zou je immers de “Privé, Panorama, Elsevier” enz. kopen? Er staat niets in wat je niet al hebt gezien of gelezen. Daarbij zijn die bladen ook nog eens belachelijk duur. Koop eens een pakketje zoals ik hierboven genoemd heb, doe daar een weekendkrant bij en je bent zomaar € 12,00 kwijt. Dat is op jaarbasis al gauw ruim

tijdschriften

€ 600 voor foto’s en informatie die je allang gezien hebt, oud nieuws dus. De enige reden waarom ik nog mijn weekendkrant haal is omdat het zo lekker is om op zondagochtend een beetje door die krant te bladeren.

Toch is er zeker nog wel leven voor uitgevers van tijdschriften. Uiteindelijk hebben we allemaal nog steeds behoefte aan opiniebladen, glossy magazines enz. Alleen, we hoeven die bladen niet meer in papieren vorm te ontvangen. Ik kan de Elsevier ook op een tablet lezen. Dus, als we die bladen nu eens niet meer drukken en distribueren dan zijn we al van een enorme berg kosten af. Die bladen kunnen dan veel goedkoper aan de lezer verkocht worden.

Om die consument dan te verleiden om die digitale versie te kopen moeten die uitgevers ook eens wat meer buiten de vastgeroeste paden denken. Waarom denken ze niet eens aan bijvoorbeeld weekendpakketjes (bijv. Telegraaf, Weekend en de Quote in combinatie met een digitale Telegraaf door de week)? Dit totale pakket voor een prijs waarin niet het drukken en distributie is begrepen maakt het een stuk aantrekkelijker voor de consument. Als ik mijn favoriete pakket bladen voor een bedrag van € 4 per week zou kunnen lezen op mijn tablet dan zou ik daar zeker over denken en ik denk veel meer mensen.

Uitgevers moeten veel creatiever denken. De consument moet zelf een pakket samen kunnen stellen. Daar zullen bladen van verschillende uitgevers tussen zitten. So what! Samenwerken in het aanbod maakt dat de consument een goed pakket kan samenstellen en dus wordt overgehaald om iets te betalen (denk aan de vroegere leesmap).

Een ander vorm van samenwerking zou die met Telecomaanbieders kunnen zijn. Telecomaanbieders zijn immers de krantenjongens van vroeger. Via de vaste lijn of mobiel komt de content bij mij terecht. Aangezien beide bedrijfstakken, internetaanbieders en uitgevers, met een probleem zitten lijkt een samenvoeging mij een hele logische zet.

Het verbaasd me dat een bedrijf als bijv. Sanoma nog niet is gekocht door UPC en waarom heeft KPN nog geen bieding uitgebracht op de Telegraaf Media Groep?

Het is een beetje “out of the box denken” maar de ratio is logisch. Mochten de heren uitgevers of de KPN’s van deze wereld eens met mij van gedachte willen wisselen? Ik ben beschikbaar.